Co się odwlecze, to uciecze…

W życiu każdego z nas pojawiają się (pewne) szanse – okazje, z których korzystamy lub też (z jakiegoś powodu) z „nich” nie korzystamy…

Teoretycznie „nic straconego” lecz w praktyce wiele szans tracimy bezpowrotnie…

Ze strachu, obawy przed podjęciem (pewnego) ryzyka, bojąc się skutków jakie przyniesie podjęcie przez nas takiej, a nie innej decyzji…

Problem w tym, że „z perspektywy czasu” (często) dochodzimy do wniosku sprowadzającego się do stwierdzenia – „Najgorszą decyzją jest brak decyzji…”

Co oczywiste obawiamy się, że sięgnięcie po pojawiającą się (znienacka) szansę sprawi, że „będzie gorzej niż jest” – niezależnie od tego jak jest obecnie…

Nagła i wyraźna poprawa sytuacji paradoksalnie również generuje w nas swoistego rodzaju niepokój – wszyscy chcą aby było (jeszcze) lepiej niż jest ale…

Czy zawsze i wszyscy będą potrafili „poradzić sobie” z nagłym pojawieniem się „czegoś”, czego nam (do tej pory) brakowało…?

Pojawienie się w życiu miłości…

Wielka szansa zawodowa – awans, możliwość zmiany pracy na lepszą…

Niespodziewany przypływ znacznej ilości gotówki…

Życiorysy ludzi świadczą o tym, że nie zawsze jest to takie proste…

Szanse jakie (czasami) ofiarowuje nam życie, los tudzież „siła wyższa” mogą się okazać czymś więcej niż moglibyśmy sobie nawet wymarzyć…

Skorzystamy – możemy zmienić swoje życie na lepsze…

Nie skorzystamy – nic się nie zmieni, a my będziemy tylko snuć w głowie (prze)różne scenariusze – „co by było gdyby…”

Życie to gra – fascynująca gra…

Życie jest jak „gra hazardowa” – czasami musimy (spontanicznie) zaryzykować, a w innej sytuacji nawet blefować…

Cierpliwie przeczekać i poczekać aby swojej szansy się doczekać…

Oczywiście nikt nam nie zagwarantuje tego, że się doczekamy zwłaszcza gdy na szanse, które daje nam życie jesteśmy ślepi lub też zbyt bojaźliwi tudzież leniwi aby z nich (s)korzystać…

Jednym z większych problemów związanych z życiem jest to, że żyjemy „w czasie rzeczywistym”, a uczymy się i wyciągamy wnioski z mniej lub bardziej odległej przeszłości…

Teraz już wiemy co i jak powinniśmy lecz (najczęściej) jest już za późno – „Co się odwlecze, to uciecze…”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s