Aby mieć co wspominać…

(Rzekomo) starość zaczyna się w chwili, w której zaczynamy wspominać, a ściślej mówiąc zaczynamy „żyć wspomnieniami”…

Gdyby powyższa definicja starości była prawdziwa to należałoby uznać, że „w tym roku” większość ludzi znacząco się postarzała…

Gdyby w 2019 roku ktoś nam opisał Świat i życie w 2020 roku tak jak wygląda „ono” obecnie określilibyśmy „go” mianem nad wyraz pesymistycznym i czarno widzącym fatalistom…

Przynajmniej przeważająca większość ludzi wspomina „to jak było” konfrontując z tym „jak jest”…

Mamy co wspominać…

Gdy obecnie trwający rok dobiegnie końca również będziemy mieli co wspominać lecz czy aby na pewno takimi wspomnieniami chcielibyśmy zapełniać swoją pamięć…(?)

Kiedyś było „normalnie”…(?)

A obecnie…?

„Nowa normalność”, która według istniejącej do tej pory definicji za normalność nie mogłaby uchodzić…

Oczywiście ludzie są „plastycznymi istotami” potrafiącymi się dostosować do (prze)różnych warunków i sytuacji…

To co dzieje się obecnie już nikogo nie dziwi – trochę już to trwa i (w pewnym stopniu) się do „tego” przyzwyczailiśmy…

Mamy co wspominać lecz co z tego…(?)

Wciąż czujemy potrzebę i mamy zapał, siłę i ochotę aby żyć tak aby aktualizować listę wspomnień zapełniając pamięć wartymi do zapamiętania chwilami…

Czy jeszcze będzie (prze)pięknie…?

Czy jeszcze będzie „normalnie”…?

Pożyjemy, zobaczymy…

Obyśmy mieli szansę przekonać się jak będzie…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s