„Berek 2, czyli upiór w moherze”

Czy ludzie z różnych pokoleń mogą się ze sobą dogadać...? Oczywiście, że mogą, a czasami po prostu muszą bo nie mają innego wyjścia… „W relacjach rodzinnych” jesteśmy niejako do tego zmuszani - „Rodziny się nie wybiera...” W przypadku ludzi nie wchodzących w skład Rodziny teoretycznie to od nas samych zależy z kim i jaki kontakt … Czytaj dalej „Berek 2, czyli upiór w moherze”

„Pomoc Domowa” (Och-Teatr)

To chyba najzabawniejsza sztuka na jakiej kiedykolwiek byłem… niewymuszony (u)śmiech całej sali pojawiał się co kilka, ewentualnie co kilkanaście sekund - rozrywka w najczystszej postaci... Rewelacyjna Krystyna Janda – odgrywana przez nią rola kapitalna, a łatwość, lekkość i doświadczenie sceniczne dostrzec można było na każdym kroku – rewelacyjna aktorka… Krystyna Janda będąca z jednej strony … Czytaj dalej „Pomoc Domowa” (Och-Teatr)

„Gwiazda” (Wrocławski Teatr Współczesny)

Sztuka w konwencji "One Man Show"... jeden aktor "robi robotę" - wykonuje "ją" naprawdę nieźle, wręcz bardzo dobrze... Aktor utożsamiający się aż do bólu z odgrywaną przez siebie rolą... mamroczący, wykrzykujący, szeptem tekst widzą przekazujący... Ból niespełnienia, cierpienie samotność, miarowo narastające nienasycenie - na skraju szaleństwa i w objęciach rozpaczy... Blask blednie, a światło zanika … Czytaj dalej „Gwiazda” (Wrocławski Teatr Współczesny)

„Liżę Twoje serce” (Teatr Muzyczny CAPITOL we Wrocławiu)

Cyganka desperacko szuka swojego "Cygana ze złotym zębem" wędrując po mieście tak bardzo doświadczonym przez "okrucieństwo wojny"... Akcja dzieje się w Breslau przemianowanym na polskie miasto Wrocław... podróżujemy wraz z główną bohaterka przez wiele charakterystycznych i bardzo dobrze znanych każdemu mieszkańcowi miejscach... Wszyscy starają się jakoś ułożyć sobie życie w mieście, w którym tak naprawdę … Czytaj dalej „Liżę Twoje serce” (Teatr Muzyczny CAPITOL we Wrocławiu)

„Skrzywienie kręgosłupa” (Wrocławski Teatr Współczesny)

"Wieczór dla osób z wadą postawy" - no może, w sumie, "coś" w tym jest - to znaczy mogło być lub nawet było w trakcie - oglądając, słuchając, widząc i dostrzegając... Gdybym miał oddać klimat, charakter i specyfikę tego przedstawienia musiałbym pisać chaotycznie unikając jednocześnie jakiejkolwiek spójności wypowiedzi i powstrzymać się przed "myślą przewodnią" - … Czytaj dalej „Skrzywienie kręgosłupa” (Wrocławski Teatr Współczesny)

„Dziwny pasażer” (Wrocławski Teatr Współczesny)

"Ciemność, widzę ciemność, ciemność widzę" - te słowa dosłownie i w przenośni (najlepiej) opisują klimat tego przedstawienia... Rzecz rozgrywa się w kameralnej salce teatru w ciemnościach - przez pewien czas w absolutnych ciemnościach - brzmi ale również i było interesująco... W sztuce przez przewarzającą jej część występuje zaledwie dwóch aktorów, jedynie w kilku momentach do … Czytaj dalej „Dziwny pasażer” (Wrocławski Teatr Współczesny)

„Nauka chodzenia” (Wrocławski Teatr Współczesny)

Sztuka (z)budowana z poprzeplatanych i przenikających się wzajemnie różnych tekstów Tadeusza Różewicza - poetycko, prozatorsko i dramatycznie... lecz było również chwilami komediowo... Fakty biograficzne z życia Tadeusza Różewicza wplecione w fabułę przedstawienia... "Mądrości życiowe", traumy, lęki, emocje, myśli mniej lub bardziej uczesane... To co bolało chwilę ale i to co jątrzyło się w duszy przez … Czytaj dalej „Nauka chodzenia” (Wrocławski Teatr Współczesny)

„Zagubione w czasie” (Narodowe Forum Muzyki)

Koncert z cyklu: "1000 lat muzyki we Wrocławiu" w ramach Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. Utwory stworzone przez kompozytorów polskich (w tym również wrocławskich), włoskich, niemieckich z lat UWAGA! 1608-1676 - czyli "prawie" premiery "świeżych hitów" oryginalnie odgrywanych w kościołach XVII wiecznego Wrocławia...;) Na stronie Narodowego Forum Muzyki jest napisane: "Muzyka wykonywana w siedemnastowiecznym Wrocławiu … Czytaj dalej „Zagubione w czasie” (Narodowe Forum Muzyki)

„GRIMM: Czarny śnieg” (Teatr Polski we Wrocławiu)

Kolejna sztuka będąca "wariacją" na temat dzieła literackiego - tym razem na warsztat wzięto historie zebrane przez braci Grimm... Nie jestem specjalnie zaznajomiony z twórczością braci Grimm, a tym samym nie potrafiłem dostrzec nawiązań i zależności pomiędzy tym co rozgrywało się na scenie, a tym co można odnaleźć w ich twórczości... Zapewne mogło to w … Czytaj dalej „GRIMM: Czarny śnieg” (Teatr Polski we Wrocławiu)

„Burza” (Teatr Polski we Wrocławiu)

William Shakespeare odświeżany i odgrzewany (w pozytywnym tego słowa znaczeniu) "na nowo" dla potrzeb zmieniających się oczekiwań współczesnych widzów... Mimo iż myśl przewodnia i treści są ponadczasowe to jednak forma wyrazu podlega wyraźnej modyfikacji dostosowując się do zmieniającego się na naszych oczach Świata... Scenografia i muzyka są zdecydowanie wielkimi atutami tego przedstawienia - tytułowa burza … Czytaj dalej „Burza” (Teatr Polski we Wrocławiu)